12
Ağu

Kaybolmuş Resmin Parçaları

Sevgili Dostlar
Minik Dokunuş ile Küçük Uyanışlar,

Kısa bir söz havuzuna davet ediyorum sizleri güzel bir serinlik için.

Kaybolmuş resmin parçalarını aramaktı belki de amacım. Ama farkına bile varamadan gelişiyordu onca konu ve acılar.
Ne yapmalıyım sorusunu soracak ne takatim nede ümidim yok. Savrulmuş bir saman gibi rüzgarın fırlattığı yerlere çarpıp duruyorum.
Gayen yoksa yaşam sevincin hiç olmuyor hele çocukluk yıllarında o minik ellerden koparılmışsa hoyratça…
Kısa süreli hedefler ile kendimi mutlu etmek geçmişin üzüntülerini yeni hatıralar ile örtmek.
Her yaşam kendi içindeki örüntüleri ile karmaşık görünür oysa bir gün küçük bir dokunuş o güne kadar inandığımız tüm değerleri altüst eder.
Ummadığınız yerden sanki zaman içinde o saate ayarlanmışçasına gelir seni bulur.
Size dokunan bir söz hayatınıza nasıl etki yapar dersiniz oysa söz tohumdur hele hele o tohumu alabilecek yürek varsa hemen yerini bulur.
Usul usul tüm yargıları ve toplumun şartlandırdığı olguları ekiverirler akıllara. Neyi bildikte akıl terazimi de tartıp aldık dersek öğretilere hiç biri tercihimiz olmazdı verilenlere. Sıçramak ve süre gelmiş bu düzeni izlemek. Uyanmak ve uyumakta olanları gözlemlemek.
Uyana bilmenin yolu ise kendini keşfetmek ben kendimden ne kadar uzaktaymışım da fark edememişim diye bilmek.
Bitmek tükenmez iç hesaplamanın kavgasını bitirmek.
Nasıl olacak ne yapmalıyım diyebilmek.

Oysa sarhoş bile sarhoş olduğunu kabul etmezken ne farkım var egom ve kibirimden diyen aklımın bana yıllardır anlattıklarından.

Aynaya bakarak yaşamın vücut bulmuş çaresizi görmek ve hoş geldin sözü ile verilmiş olanları kabul etmek.
Ayna ile beni bende bilmemi sağlayacak yolculuğa çıkmak.

Ayna konuşur bazen
Ben senden seni sıyırarak öz benliğinden görmeni sağlamak için konuşurum gönül kulağına.
La Tahzen üzülme her sorunun için de çözüm anahtarı gizlidir. Yeter ki ara.
İşte fark edeceksin tüm kâninat kitap olacaktır sana….

Selam ve sevgilerimle

Mete Üge